boekfunctioneelnaardeklote
Memoires
Functioneel naar de klote.
Hoe ik van functioneel verslaafd, oprecht nuchter werd
Hi, ik ben Clemens. Ik ben verslaafd: aan alcohol, aan controle en aan presteren. Ondanks mijn verslaving bleef ik draaien, dag in dag uit. Alles leek te kloppen, behalve vanbinnen, daar waar het chaos was.
Over het boek.
“Ik was vader, ondernemer, partner, vriend. En verslaafd. En het bleef lang verborgen – voor de buitenwereld, maar vooral voor mezelf.” In Functioneel naar de Klote vertelt Clemens openhartig over zijn weg van ogenschijnlijk succes naar totale uitputting – en de rauwe, eerlijke, soms pijnlijke weg terug omhoog. Geen zelfhulpboek. Geen zeepkist.
Maar een authentiek verslag van vallen, vluchten, en uiteindelijk… kiezen voor herstel. Over ontwaken in paniek, met trillende handen. Over het masker van een succesvolle buitenkant, terwijl je vanbinnen langzaam wegzakt.
Over vaderschap, liefde, schuldgevoel en moed. En over de kracht van het 12-stappenprogramma, Boeddhistische wijsheid, en de vrijheid van één dag tegelijk leven. Voor iedereen die zichzelf kwijt is (geweest). Of iemand kent die vecht met verslaving. Of gewoon op zoek is naar een verhaal dat echt is.
Ik dronk niet meer voor de smaak. Niet voor gezelligheid. Niet om iets te vieren. Ik dronk omdat ik niet meer zonder kon.
Wat je wel en niet gaat krijgen.
Herstel is geen project. Geen to-do lijst. Geen lineair stappenplan. Herstel is een manier van leven. Een houding. Een dagelijkse keuze. Soms een seconde per keer.
Dit is geen handleiding en ik ben geen therapeut. Je vindt hier geen schema’s of zekerheden, maar een route achteraf: wat ik deed, wat misging en waar het kantelde. Je leest scènes uit mijn leven als ondernemer, partner, vader en mens. Momenten van presteren aan de rand van de afgrond en momenten waarop ik eindelijk koos voor hulp. Als je zelf worstelt, verwacht dan geen makkelijke antwoorden. Misschien wel herkenning, duidelijke taal en een paar handvatten die voor mij werkten: eerlijk worden, hulp aannemen, kleine stappen zetten, dagelijks onderhouden, grenzen stellen en ademhalen.
Hoofdstuk 1
De dag weer doorkomen
De wekker gaat om 07.00 uur. Mijn hart bonkt alsof ik midden in een crisis zit. Mijn hemd is nat van het zweet. Geen koorts, geen nare droom, maar pure rauwe angst: ontwenningsangst. Het soort dat mijn lijf wakker maakt nog voor mijn hoofd beseft dat er weer een dag voor me ligt.
Zoals elke ochtend volg ik mijn vaste patroon. Niet uit rust of structuur, maar omdat ik op dat moment niets anders kan. Ik sleep mezelf naar beneden, zet koffie met trillende handen, steek een sigaret op en ga onder de overkapping zitten. Buiten. Stil. Rokend. Starend naar vingers die licht beven, soms meer dan licht. Het is een pijnlijke vorm van herkenning: dit lichaam is mijn waarheid, of ik het nu accepteer of niet. Terwijl de eerste slokken koffie mijn keel inglijden, begint de tirade in mijn hoofd. Zelfhaat komt zonder uitnodiging: een stem die fluistert dat ik een slappeling ben, een klootzak, een mislukt mens in een geslaagd plaatje. En tóch hoop ik, elke ochtend opnieuw, dat vandaag anders wordt. Dat ik het volhoud. Dat ik niet drink, of in elk geval minder. Dat ik niet weer die grens overga waarvan ik gisteren nog zwoer dat ik er ver vandaan zou blijven.
Er is geen tijd om in de tirade te blijven hangen. De kinderen moeten ontbijten. Ik breng ze naar school. Dus zet ik de glimlach op die inmiddels net zo automatisch is als het koffiezetten. Ik verzorg, ik praat, ik luister. En zodra ze veilig in het lokaal zitten, rijd ik weg met het gevoel dat ik alweer halverwege de dag ben en tegelijk al volledig op. Het echte werk moet dan nog beginnen: presentaties, klantgesprekken, deadlines, beslissingen. Niemand ziet dat ik ondertussen vecht met een lichaam dat niet meer wil en een geest die al maanden om rust schreeuwt. Maar ik ga door. Ik móét. Want stoppen voelt als falen, en falen is geen optie in de wereld waarin ik mezelf heb neergezet. Ik draag verantwoordelijkheid: voor mijn gezin, mijn mensen, mijn klanten, voor dat perfecte plaatje dat ik nog altijd probeer hoog te houden, terwijl het vanbinnen al lang
is ingezakt.
Welkom in mijn wereld. Alles werkt. Behalve ik.
Hi, ik ben Clemens.
Clemens (1978) is vader, grafisch vormgever, ondernemer, partner, vriend en verslaafde in herstel. In mei 2023 koos hij bewust voor een ander leven. Nuchter. Rauw. Echt.
Zijn verhaal is er een van overgave. Van leren voelen wat hij jarenlang had weggedrukt. Van beseffen dat herstel geen eindpunt is, maar een manier van leven.
Clemens leeft tegenwoordig met een diepere rust, niet door grootsheid te zoeken, maar juist door eenvoud en eerlijkheid te omarmen. Het Boeddhistische Achtvoudig Pad helpt hem om helder te kijken, juist te spreken, met aandacht te leven en mild te blijven voor zijn mens-zijn.
Hij woont met zijn gezin in Apeldoorn, werkt in zijn eigen creatieve studio en kiest alleen nog voor projecten waar zijn hart sneller van gaat kloppen. Daarnaast is hij actief binnen het 12-stappenprogramma, waar hij met trots zijn ervaring deelt als sponsor en in service van het fellowship.
Zijn motto: “Nuchter leven is niet heilig worden. Het is gewoon leren leven – oprecht, open en elke dag een beetje wijzer.”
Pagina's oprecht verhaal
Bestel hem voor
€ 21,50
Ik verstuur dit boek zelf, vanuit een beperkte oplage. Daarom kan een bestelling na betaling niet worden geannuleerd of geretourneerd. Je bestelling wordt, na het drukken, zo snel als mogelijk verzonden via PostNL.
Bestel een exemplaar
Bedankt dat je mijn boek wilt lezen.
*Door dit formulier te verzenden geef je toestemming aan Merkbaar™ Publishing om de ingevulde informatie op te slaan en te verwerken om je van de gevraagde inhoud te voorzien.